ცერბერი

ცხადია არავის ირწმუნა, რომ ირაკლი ღარიბაშვილი ან გეგმავს რამეს, ან გამკეთებელია რამისა. პრინციპში, ძალიან ჭირს დავასახელოთ რაიმე საქვეყნო საქმე, რომელიც მან წამოიწყო და დაასრულა - ამისთვის მას არ ეყო არც ერთი მაღალი თანამდებობა, რომელიც ამ ხნის მანძილზე ეკავა. ძირითადად, იგი ტიპიური ლაპარაკის აპარატია და ამის დასტურად, ის ასანთის საწარმოც კმარა, რომელიც დიდის რიხით დაგვიანონსა, თუმცა, ანონსადვე შეგვრჩა.

ვფიქრობ, ანალოგიურად დასრულდება სამხედრო-საწარმოო კომპლექსის აღმავლობის ის ომახიანი „აფიშაც“, რომელიც ორი დღეა აგვაფარეს. როდესაც ღარიბაშვილი პოლიტიკურ ასპარეზზე დაბრუნდა, ჩავთვალე, რომ მისი ამოცანა შიდაპარტიული წმენდა გახლდათ. ამიტომაც ვუწოდე „უტილიზატორი ირაკლი“ და ამ აზრს მხოლოდ მე არ ვავითარებდი. მაგალითად, პოლიტილოგი ხათუნდა ლაგაზიძე მიიჩნევდა, რომ:

„..მისი სა­ხით შე­იძ­ლე­ბა „ოც­ნე­ბამ“ ძვე­ლი გვარ­დია და­იბ­რუ­ნოს. სიმ­ბო­ლუ­რი დატ­ვირ­თვა აქვს მის დაბ­რუ­ნე­ბას. სწო­რედ ძველ ამომ­რჩე­ველ­ზეა გათ­ვლი­ლი. ხაზ­გა­სას­მე­ლია, რომ პარ­ტი­ი­დან ძვე­ლი თა­ო­ბის წარ­მო­მად­გენ­ლე­ბი, უფრო კონ­სერ­ვა­ტი­უ­ლი პო­ლი­ტი­კუ­რი ხედ­ვე­ბის წარ­მო­მად­გენ­ლე­ბი გა­ვიდ­ნენ. ის და­ი­წყებს პარ­ტი­ა­ში ცვლი­ლე­ბე­ბის გან­ხორ­ცი­ე­ლე­ბას. ღა­რი­ბაშ­ვი­ლის დაბ­რუ­ნე­ბის ერთ-ერთი მი­ზე­ზია ის, რომ ვინც დარ­ჩა ძვე­ლი თა­ო­ბი­დან, ისი­ნი მა­ინც შე­ი­ნარ­ჩუ­ნონ პარ­ტი­ა­ში, ანუ, დაშ­ლის პრო­ცე­სე­ბის შე­მა­კა­ვე­ბელ ფაქ­ტო­რად გა­ნი­ხი­ლეს ღა­რი­ბაშ­ვი­ლი.".

ანალიტიკოსი არჩილ გამზარდიაც, ანალოგიურ მოსაზრებას ავითარებდა:

ღა­რი­ბაშ­ვილ­მა "ოც­ნე­ბას" უნდა და­უბ­რუ­ნოს ის ელექ­ტო­რა­ტი, რაც ჰყავ­და. ლო­გი­კუ­რად მან "კო­ბა­ხი­ძის ფრთა" უნდა გაწ­მინ­დოს. მისი მთა­ვა­რი ამო­ცა­ნა იქ­ნე­ბა ეს, მაგ­რამ გა­მო­უ­ვა თუ არა, ეს მე­ო­რე სა­კი­თხია და ამას მო­მა­ვა­ლი გვაჩ­ვე­ნებს. ღა­რი­ბაშ­ვილს თა­ნამ­დე­ბო­ბა­ზე ყოფ­ნის დროს შე­იძ­ლე­ბა არა­ფე­რი გა­უ­კე­თე­ბია, თუმ­ცა არც არა­ფე­რი გა­უ­ფუ­ჭე­ბია. ასეა თუ ისე, მას ჰყავ­და თა­ვის ელექ­ტო­რა­ტი. ასე რომ, ღა­რი­ბაშ­ვი­ლის დაბ­რუ­ნე­ბით, წე­სით უნდა მოხ­დეს გა­ნა­წყე­ნე­ბუ­ლი ელექ­ტო­რა­ტის დაბ­რუ­ნე­ბა. იგი შიგ­ნი­თაც გა­მოკ­ვე­თი­ლი ლი­დე­რი იყო, ახერ­ხებ­და გუნ­დის ერ­თი­ა­ნო­ბის შე­ნარ­ჩუ­ნე­ბას

მაგრამ, საბოლოოდ, პარტიაში მოვლენები მისი ხილული ზემოქმედების გარეშე წარიმართა და ამას თანმდევმა მოვლენებმა მისცეს ბიძგი. ავადსახსენებლი გავრილოვის ჩამოყვანამ და ყველაფერმა შემდგომმა, „კობახიძის ფრთა“ ისედაც მიაჩოჩა და თუ კი ღარიბაშვილის ამოცანა ეს გახლდათ, ის თავისთავად შესრულდა. დღეს, იგი თავდაცვის მინისტრობის კანდიდატია.ბევრი საუბრობს, რომ მისი ამოცანა ამ სახელმწიფო ინსტიტუტის პროფესიონალებისა და პატრიოტებისგან საბოლოო გაწმენდაა. ზოგიერთის აზრით, ე. წ. „კახური კლანის“ მადის დასაკმაყოფილებლად, თავდაცვა სწორედ რომ მსუყე ლუკმაა. ბუნებრივია, რომელიმე ამ ვარაუდის ხელაღებით უარყოფა, გულუბრყვილობა იქნება, თუმცა, ამ ეტაპზე, გადაჭრით სათქმელად არ ივარგებს და სულაც, ვფიქრობ, გადაჭარბებულია. ეს საქმე ერთი ხელის დარტყმით ვერ მოთავდება - ნელი და გეგმაზომიერი პროცესის სახე უნდა მიეცეს, დროში უნდა გაიწელოს..დრო კი სწორედ ისაა, რაც ღარიბაშვილს და მის ბოსს, ყველაზე ცოტა აქვთ.მას სულ სხვა ამოცანა დაუსახეს. მოდით გავიხსენოთ: მაშინ, როდესაც ივანიშვილი აქტიურ პოლიტიკურ ასპარეზზე გამოვიდა, გიორგი გახარია მას გვერდით არ ჰყოლია... ირაკლი ღარიბაშვილი და იგივე ვახტანგ გომელაურიც, ბიძინას „პრიკუპში“ მოჰყვნენ, მაგრამ გახარია? არსად ეწერა. გახსოვთ, მოგვიანებით ის თითქოს „ტაატით“ და ნელა შემოიყვანეს სცენაზე და დღეს უკვე ნათლად ჩანს: ამ პროცესს ბიძინა არ მართავდა. ეს ყოველვე, ამავე დროს, კარგადაც ჯდება რუსულ მეთოდოლოგიაში - კაცი ჩაუსვევს. დღეს სრულიად დარწმუნებული ვარ, რომ ბიძინა დიდი სიამოვნებით მოხსნიდა გახარიას, მაგრამ ვერ მოხსნა - არ მოახსნევინეს. არადა, სცენა, სადაც ბიძინამ შეისმინა „ხმა ერისა“ და გახარია და „მისი ამფსონები“ სამაგალითოდ დაისაჯენ, სანიმუშო „მატება“ იქნებოდა პარტიისა, მისი ხელისუფლების და, რაც ნიშნადობლივია - მისი ლიდერის შერყეული რეპუტაციისთვის. საბოლოოდ, გახარია დღეს ალბათ პრემიერ-მინისტრი გახდება და მიუხედავად იმისა, რომ თითქოს ერთგულება დაამტკიცა, ის ბოლომდე ბიძინას კაცი მაინც არაა. ისიც, კიდევ საკითხავია - 20 ივნის ბიძინას დაუმტკიცა ერთგულება თუ ვინმე სხვას? რა გითხრათ, ლამისაა დაღუპა ისიც და მთელი მისი „ოცნებაც“ და... მაგრამ ხელიც ვერავინ ახლო - მას მფარველობენ და ბიძინასთვისაც კი, ხელშეუხებელია - გინდა არ გინდა, ეს დასკვნა თავისით ეტენება. ამ განლაგებაში, ორი „მზირი“ უთუოდ საჭირო გახლდათ. ფორმალურად, შინაგან საქმეთა სამინისტროც და თავდაცვის სამინისტროც პრემიერ-მინისტრის დაქვემდებარებაშია, მაგრამ ვინმეს გჯერათ, რომ გახარიას ბრძანება ივანიშვილის სიტყვას გადაწონის?ახლა, ყველაზე საინტერესოა შეძლებს თუ არა გახარია რამედ დარჩენას, თუ „ბახტაძიზაციის“ მსხვერპლი გახდება და იქნება მხოლოდ „ტიტული“.

#ირაკლიღარიბაშვილი #გიორგიგახარია #ბიძინაივანიშვილი #ქართულიოცნება